Preto dos muíños de Teixeiro están estes muíños de O Batán, que dá nome ó lugar. Funcionaba tamén coa auga do Mainzoso.

Un batán é unha construcción que aparece en Europa na Idade Media; alberga un mecanismo chamado Folón que, aproveitando a forza hidráulica, bate os tecidos co fin de darlles unha textura máis compacta. Batíanse durante vintecatro horas e debían permanecer sempre mollados con auga non fría (no inverno había que quentalo no pote antes de botarlla). O bataneiro, encargado do proceso que precisaba unha atención case constante, cobraba en metálico polo seu traballo.

Este de Vilamourel está formado pola casa do bataneiro, unha vivenda de planta rectangular e dous pisos, á que vai adosado un corpo que alberga o folón. Ten dous niveis: ó superior accédese desde a planta baixa da casa; o piso era de madeira e alí estaba o mecanismo. O nivel inferior é semellante ó inferno dun muíño, cos ocos da entrada e saída da auga que chegaba por un cano e facía vira-la roda. O acceso desde a outra banda do río faise por unha pequena ponte cun curioso arco de medio punto. Hai outras construccións preto da casa, quedan restos dun alpendre e hai un forno que que chama a atención por estar exento.